Gezinti Bağlantılarını Atla
::Haftanın Gündemi
Allah islam ümmetine iman, akıl, ahlak, imkan ve sonunda da nice gerçek bayramlar nasip eder inşallah. İyi bayramlar.

::Ziyaretci Defteri
Tebrik ederiz
10.11.2020 17:19:55

Tebrik ederiz

İmtek Mühendislik

Merhaba Web Siteniz hem içerik yönünden hemde tasarım yönünden çok güzel olmuş. Başarılar dileriz.


Tüm ziyaretci notları için tıklayınız >
::Üye Girişi
Kullanıcı Adı
Şifre



::Arama
Aramak istediğiniz ifadeyi metin kutusuna giriniz ve bir kategori seçtikten sonra ARA butonuna tıklayınız.




KEDER
Necati ÜN

Ayşe yatağından doğruldu. Sandalyenin üzerindeki hırkasını giyindikten sonra duvarda asılı duran saate göz gezdirdi. Küçük adımlarla kapıya doğru yürüdü ve sol eliyle kapının kulpundan tutup yavaşça açtı. Gecenin karanlığı koridoru siyaha kesmişti. Hiçbir tarafı göremeyen Ayşe, ellerinin yardımı ile duvarlardan tutunarak, ay ışığının süzüldüğü demir kapıya doğru yürümeye başladı. Kapıya uzandığında dışarıdan gelen köpek sesleri ile birden irkildi. Birkaç dakika duraksadıktan sonra yavaşça dış kapıyı açtı.



Aylardan temmuzdu ve dışarıda ılık bir meltem rüzgârı vardı. Birkaç adımla basamakları bitiren Ayşe, kapının önündeki çardağa doğru yol aldı. Masanın yanına gelince yavaşça sandalyeye oturdu ve gökyüzünü seyre daldı.



Muhteşem bir doğa karşısında duruyordu. Yıldızlar bütün parlaklığı ile boy gösteriyor ve ayda onlara nispet yapar gibi pırıl pırıl parlıyordu. Tüm bu mükemmelliğe bülbüllerde şarkıları ile eşlik ediyorlardı.



‘’Ne kadarda tatlı bir manzara’’ diyen Ayşe derin bir iç çekti. Işıkların pırıltılı raksı karşısında büyülenen Ayşe, bir anda kendisinden geçti. Çocukluğundan kalmış bir sahne gözünün önünde beliriverdi. Henüz sekiz yaşlarında idi. İlkokul ikinci sınıfa gidiyordu. Okuldan eve dönüşlerde bazen kaçamaklar yapıp keder tepesine giderlerdi. Keder tepesi adını, üzerinde çok eski zamandan beri ayakta duran ve yaşının ne kadar olduğunu kimsenin bilmediği, heybetli bir çınar ağacından almaktaydı. Yaşı ilerlemiş ağacın zamana karşı direnmesi de zor olmuştu tabii ki. Zaman onun gövdesinin bir kısmının oyulmasına ve oyulan yerin bir oda şekline dönüşmesine neden olmuştu. Ve bu ağacın tüm dallarında küçük bez parçaları vardı. Bu ağaca gelen civar köylerdeki insanlar dilekler diler ve kendi eşyalarının bir parçasını oraya asarlardı. Ve bu görkemi ile kendi gövdesine bile yararı olamayan ağaçtan da medet umarlardı.



Ayşe’nin birde ablası vardı. Bir gün Ayşe yine okuldan keder tepesine gittiğinde ablası Melikenin ağacın altında ağladığını gördü. Arkası dönük olan ablasına kendisini fark ettirmeden ağacın oyuk olan yerine saklandı. Ve onu izlemeye başladı. Ablası titrek sesi ile bir yandan konuşuyor ve arada bir hıçkırıklara boğuluyordu.



"Ne olur keder artık dileklerimi kabul et. Dayanacak hiç takatim kalmadı. Bana bir çözüm ver. Hemen hemen her gün gelip senden yardım istiyorum neden bana bir çare vermiyorsun?"



Hıçkırıklara boğulan Melike koşa koşa ağacın yanından uzaklaşırken, Ayşe’nin arkasından bağırdığını bile duymadı. Ayşe kovuktan dışarıya çıktı ve birkaç adım attıktan sonra yüzünü kedere döndü ve derin derin baktı. 



O gece ablası hiç odasından çıkmamıştı. Ayşe ablasının durumuna bakmak için odasına girdi. Ablasının odada olmadığını görünce koşarak babasının yanına gitti. Babasına olan biten her şeyi anlattı. Bunun üzerine büyük bir heyecanla tüm aile kederin yanına koştu. Gecenin ilerleyen vakitlerinde dağa tırmandılar ve karşılaştıkları manzara ile büyük bir yıkıma uğradılar. Melike eline aldığı bir ip ile kendisini kederin dallarına asmıştı.



Ayşe o olayı hiç unutamıyor ve her anında gözlerinin önüne geliyordu. Zavallı melike kendi sırları ile hayatına son vermiş ve medet umduğu keder ağacı çare yerine ona ölüm olmuştu.



Daldığı geçmişinden ayıkan Ayşe bir iç çekti ve ‘’ne kadarda hatalarla dolu geçti çocukluğumuz’’ diye mırıldandı. Ve kardeşinin ölümüne neden olan o cahillik yıllarını kınayarak usulca odasına gitti. Masanın önünde duran Kur’an-ı eline aldı. Birkaç sayfa okuduktan sonra yatağına uzandı ve uyudu…



2015/10/14


YORUMLAR
etkileyici
elinize sağlık
anonim 14.01.2016 13:49:35

 


::Bir Portre
[HyperLink1]
ANNEMARİE SCHİMMEL 1922-2003
devamı >
::Bir Ayet


::Hikmetli Bir Söz
Birbirinize karşı mütevazi olmanızı, Allah bana vahiyle emretti. Öyle ki, hiç kimse, kimseye karşı övünmesin ve hiç kimse, hiç kimseye zulmetmesin. Hadis (Müslim)

::Ne Okuyalım
Mustafa Kutlu tarafından yazılan "Ya Tahammül Ya Sefer" isimli eser...



Ziyaret Edilme Sayısı : 003531312

iletişim : editor@kimokur.com